पाथीभरा देवी

पाथीभरा देवी ताप्लेजुङका वनमाथिको नाङ्गो शिखरमा छिन्। हिन्दू र लिम्बू (जसले यो डाँडालाई मुक्कुमलुङ भन्छन्) दुवैले यहाँ देवी पुज्छन्, र भक्तहरू मनोकामना पूरा होस् भनी फुङलिङ वा काफ्लेपाटीको सडक छेउबाट उक्लिन्छन्। धेरैलाई जान–आउन एक–एक दिन लाग्छ।

सफा बिहानी शिखरबाट पूर्वकै उत्कृष्ट हिमदृश्य देखिन्छ: नजिकै कञ्चनजंघा, जन्नु, र टाढा पश्चिममा मकालु र सगरमाथा। शिखरसम्म केबलकार निर्माणाधीन छ; लिम्बू संगठनहरूको विरोधका कारण स्थानीय रूपमा बुझ्नुहोस्।

के हेर्ने, के गर्ने

उकालो आफैं तीर्थको अंग हो: गुराँस र फलाँटको वन हुँदै ढुंगे बाटो घुम्दै उक्लिन्छ, बाटोमा पाटी, साना थान, लुङदार र घण्टहरू छन्। टुप्पोमा भक्तहरूले चढाएका हजारौं घण्ट र त्रिशूलले घेरिएको साधारण खुला थानमा देवीको पूजा हुन्छ।

धेरै तीर्थयात्री सूर्योदयमा टुप्पो पुग्न बिहान अँध्यारैमा हिँड्छन्, जब कञ्चनजंघा, जन्नु (कुम्भकर्ण) र सिक्किमका हिमालमा पहिलो किरण पर्छ। डाँडाबाट दक्षिणतर्फ ताप्लेजुङ र पाँचथरका हरिया पहाडको फराकिलो दृश्य पनि देखिन्छ।

जान्नैपर्ने कुरा

टुप्पो करिब ३,८०० मिटरमा भएकाले बिस्तारै हिँड्नुहोस् र लेक लागेका लक्षणमा ध्यान दिनुहोस्, विशेषगरी मधेशबाट छिटो गाडीमा उक्लनुभएको छ भने। जाडोमा बाटो हिउँले ढाकिन सक्छ। केही भक्तले देवीको थानमा बलि चढाउँछन्; पूजाको फोटो सम्मानपूर्वक खिच्नुहोस्। काफ्लेपाटी र बाटोमा साधारण लज र चिया पसल छन्, दसैं, नवरात्र र मंसिरमा सबैभन्दा भीड हुन्छ।